Συγχώρηση δεν Σημαίνει πως το Κακό δεν Έγινε

 Κυριακή 16 Αυγούστου 2026. Κυριακή ΙΑ’ Ματθαίου με την παραβολή του άσπλαχνου δούλου.  Κατά Ματθαίο – Ευαγγέλιο ΙΗ’23-35.  Κήρυγμα: “Η Συγχώρηση”:

     Ἀδελφοί μου,

Το σημερινό Εὐαγγέλιο μᾶς παρουσιάζει τήν παραβολή τοῦ ἀνελεήμονος δούλου καί μᾶς μιλᾶ γιά ἕνα ἀπό τά πιό δύσκολα, ἀλλά καί πιό ὄμορφα πράγματα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς: τή συγχώρηση.

     Ἕνας ἄνθρωπος χρωστοῦσε στόν βασιλιᾶ ἕνα τεράστιο ποσό. Δέν μποροῦσε μέ κανέναν τρόπο νά τό πληρώσει. Παρακαλοῦσε, λοιπόν, τόν βασιλιᾶ νά κάνει ὑπομονή. Καί ὁ βασιλιᾶς, βλέποντας τή μετάνοια καί τήν ἀπόγνωσή του, ὄχι μόνο ἔκανε ὑπομονή, ἀλλά τοῦ χάρισε ὁλόκληρο τό χρέος.

     Ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὅμως, μόλις βγῆκε ἀπό ἐκεῖ, συνάντησε ἕναν συνάνθρωπό του πού τοῦ χρωστοῦσε ἕνα πολύ μικρότερο ποσό. Ἀντί νά δείξει κι ἐκεῖνος ἔλεος, τόν ἔπιασε καί ἀπαίτησε νά τοῦ πληρώσει ἀμέσως τό χρέος.

    Ὅταν τό ἔμαθε ὁ βασιλιᾶς, τόν κάλεσε καί τοῦ εἶπε: «Δέν ἔπρεπε κι ἐσύ νά ἐλεήσεις τον σύνδουλό σου, ὅπως ἐγώ σέ ἐλέησα;». Αὐτός ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι ἕνα μεγάλο μάθημα γιά ὅλους μας.

     Πόσες φορές κι ἐμεῖς ζητοῦμε ἀπό τόν Θεό νά μᾶς συγχωρήσει! Ὅταν κάνουμε λάθη, ὅταν πέφτουμε, ὅταν ἁμαρτάνουμε, λέμε: «Θεέ μου, συγχώρησέ με». Καί ὁ Θεός, μέ τήν ἄπειρη ἀγάπη Του, μᾶς δίνει συνεχῶς εὐκαιρίες νά ξανασηκωθοῦμε. Ὅμως, ὅταν κάποιος ἄλλος μᾶς πληγώσει, δυσκολευόμαστε νά κάνουμε τό ἴδιο.

     Θυμόμαστε τά λόγια πού μᾶς εἶπε, τήν ἀδικία πού μᾶς ἔκανε, τό κακό πού μᾶς προκάλεσε. Καί πολλές φορές λέμε: «Αὐτό δέν μπορῶ νά τό συγχωρήσω». Ὅμως ὁ Χριστός σήμερα μᾶς καλεῖ νά κοιτάξουμε πρῶτα τή δική μας καρδιά.

   Ἡ συγχώρηση δέν σημαίνει ὅτι λέμε πώς τό κακό δέν ἔγινε. Δέν σημαίνει ὅτι δικαιολογοῦμε τήν ἀδικία. Σημαίνει ὅτι δέν ἀφήνουμε τήν πίκρα καί τόν θυμό νά κυριαρχοῦν μέσα μας.  Ὅταν συγχωροῦμε, δέν κάνουμε χάρη μόνο στόν ἄλλον. Ἐλευθερώνουμε καί τόν ἴδιο μας τόν ἑαυτό.

 

 

    Μπορεῖ νά εἶναι δύσκολο νά συγχωρήσουμε. Μπορεῖ ἡ πληγή νά εἶναι μεγάλη. Ἀλλά μποροῦμε τουλάχιστον νά ἀρχίσουμε μέ μιά προσευχή: «Κύριε, δέν μπορῶ ἀκόμη νά συγχωρήσω. Βοήθησέ με ὅμως νά μπορέσω». Καί ὁ Θεός θά δεῖ τήν προσπάθειά μας.

    Ἂς θυμόμαστε ἀκόμη ὅτι κι ἐμεῖς ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό τό ἔλεος τῶν ἄλλων. Κανένας ἄνθρωπος δέν εἶναι τέλειος. Ὅλοι κάνουμε λάθη, ὅλοι κάποτε πληγώνουμε κάποιον, ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό μιά δεύτερη εὐκαιρία.

     Γι’ αὐτό καί στήν Κυριακή Προσευχή λέμε: «Καὶ ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν». Ζητοῦμε ἀπό τόν Θεό νά μᾶς συγχωρήσει, ὅπως κι ἐμεῖς προσπαθοῦμε νά συγχωροῦμε τούς ἄλλους.

 

 

     Ἀδελφοί μου,

Ἂς φύγουμε σήμερα ἀπό τόν ναό μέ ἕναν μικρό στόχο: νά βγάλουμε ἀπό τήν καρδιά μας, ὅσο μποροῦμε, τήν πίκρα, τόν θυμό καί τήν κακία.

    Ἂς κάνουμε ἕνα βῆμα πρός ἐκεῖνον πού μᾶς πλήγωσε. Ἴσως μέ μιά προσευχή, ἴσως μέ μιά καλὴ κουβέντα, ἴσως μέ μιά πράξη ἀγάπης.

    Γιατί ὁ Χριστός δέν μᾶς ζήτησε τό ἀδύνατο. Μᾶς ζήτησε νά μάθουμε νά ἀγαποῦμε καί νά συγχωροῦμε, ὅπως Ἐκεῖνος πρῶτος μᾶς ἀγάπησε καί μᾶς συγχώρησε.

    Εἴθε ὁ Κύριος νά μᾶς χαρίσει καρδιά ταπεινή, εἰρηνική καί συγχωρητική, ὥστε νά ζοῦμε πραγματικά μέσα στήν ἀγάπη Του.  Ἀμήν!

 

                                                                                                                                        π. Ι. Α.Ε.Ρ.